เดือนตุลาคม ปี 2013 กรุงโซล
เดือนตุลาคม ปี 2013 ถนนซังอัม เขตมาโพ กรุงโซล
เฮ้อ...หายไปไหนเนี่ย
เธอย้ายวันนี้จริงเหรอ
ไม่มีฝุ่นเลย ไม่มีซักติ๊ดเดียว
แล้วเธอกำลังหาอะไรอยู่
ถ้าไม่อยู่ที่นี่ ก็หายไปแล้วล่ะ
นี่อะไรเนี่ย
เธอยังมีไอ้นี่อยู่เหรอ
อุ๊ยตาย ละอ่อนฝุดๆ พวกหนุ่มดอกไม้...
มูนกยองอึนโคตรผอมเลย
นี่ นี่ น้ำลายห้ามไหลนะแล้วดูระวังๆด้วย
นั่นเป็นสมบัติสุดหวงของบ้านฉัน
เจอแล้ว
นี่ นายจะไปไหน
สวัสดีครับ
ผมจะออกไปแป๊บเดียว
ว้าว เขาโตขึ้นเยอะเลย
รู้สึกเหมือนเมื่อวานนี้เองที่เขากระโดดจ๊ะเอ๋ฉัน
เขาเรียนเก่งไหม
คิดว่าเขาจะเก่งไหมล่ะ
เขาบอกว่าเขาโตแล้ว เขาไม่ฟัง... หนวดเคราก็กำลังขึ้น...หยะแหยงชะมัด
วีดีโอนั่นเพิ่งดูนี่
แล้วอยู่ๆเกิดอะไรขึ้นกับวีดีโอ
นั่นเป็นวีโดโอแต่งงานไม่ใช่เหรอ
ใช่ วีดีโอแต่งงานของซองนาจอง
เธอเป็นคู่แต่งงานใหม่หรือไงถึงดูไม่หยุดหย่อน
ใช่ที่ไหนเล่า ฉันนึกว่าทำหาย ฉันเพิ่งเจอวันที่กำลังเก็บของจะย้าย
ฉันว่าจะไม่ดูเพราะทำให้ฉันขนลุกจนอยากอ้วก วันนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันจะดู
เธอจะไปงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ไหม
ทำไมจะไม่ไป ดีออก เหมือนไปย้อนวันวานของตัวเอง
เธออาจดูแย่นะ
เธอสวมมงกุฏแบบนี้
เพราะเธออยากใส่ชุดแต่งงานของปาร์คจูมิหรือไง
ฉันไม่ควรดูใช่ไหม
นี่เป็นเรื่องบอบช้ำทางใจจริงๆ
มัวทำอะไรอยู่ถึงยังไม่กลับบ้าน (พูดสำเนียงโซล)
อยู่ที่สถานีรถไฟใต้ดินเหรอ
งั้นก็ดีเลย ถนนคังนัมทางเหนือ ชั่วโมงเร่งด่วนรถติดเป็นตังเม
การจราจรเริ่มจากสะพานข้ามแม่น้ำฮัน ถ้านายไม่เข้าไปที่ถนนอิแทวอน นายจะติดอยู่แค่นั้นแหละ
ใช่ จากนั้นไปเปลี่ยนเป็นสายหกที่สถานีฮยักซู นี่เป็นทางที่เร็วสุดแล้วนะ
ตรงนั้นเป็นสถานีดีเอ็มซี
แล้วก็ ซื้อกาแฟมาให้ฉันหน่อย ยูนจินเธอไม่ดื่มกาแฟใช่ไหม อยากดื่มอะไร
น้ำผลไม้ก็ได้
เอาน้ำส้มมา 1 ขวดนะ
มีโยเกิร์ตบลูเบอร์รี่ที่นั่น
บอกเขาว่าไม่เอาอัลมอนต์ และใส่เอสเพรสโซ่ 2 ช้อน...
เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว อยากซื้ออะไรก็ซื้อมาเหอะ
โทษทีนะ อืม
รีบมาล่ะ
ฉันเกลียดอัลมอนต์ชะมัด
ว้าว ซังนาจอง เธอกลายเป็นคนโซลไปแล้ว
เธอรู้จักโซลอย่างกับหลังมือตัวเอง แถมยังสั่งกาแฟเหมือนเป็นเรื่องกล้วยๆ
เธอดูดีเชียวสำหรับสาวเซาะกราวเมืองมาซาน
เพื่อนฮัก...ปีนี้ฉันอยู่ที่โซลเป็นปีที่ 19 แล้วเด้อ (พูดสำเนียงคยองซัง)
ฉันอยู่ที่โซลมาค่อนชีวิตแล้ว
นี่ทำให้ฉันเป็นคนโซลแม่นบ่ (พูดสำเนียงโซลแต่จงใจมีสำเนียงคยองซอง)
แม่น ถ้าเทียบเรื่องนี้ เธอก็เป็นคนโซลจริงๆ
นี่
อะ..อะไรเนี่ย
ฉันเอาอะไร...ใส่หัวฉันเนี่ย
~ เกิดอะไรขึ้นกับฉัน ~
สวัสดีค่ะ
~ นี่เป็นเรื่องแปลกจริงๆไม่ใช่หรือ ~
นี่ ซองนาจอง เธอไม่คิดว่า เธอยัดหน้าอกมากไปเหรอ
หน้าอกของเธอดันขึ้นมากเกินไปนะ ฉันว่าอีกเดี๋ยวฉันคงได้เห็นหัวนมเธอ
ตอนนี้ฉันอยากตายจริงๆ
ยังไงเธอก็เป็นเจ้าสาว ทำหน้าดีๆหน่อย
เธอถ่ายรูปแบบนี้มาเป็น 50,000 รูปแล้วนะ แถมเธอยังดูต่างกับฉันเลย
นาจอง นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเธอนะ
ใส่เกียร์หมาเลย ถ้าเธอออกประตูไปได้ เธอก็จะเป็นอิสระอีกครั้ง
เธอควรจะพูดอย่างนี้ กับเจ้าสาวที่กำลังจะแต่งงานเหรอ
เธอบอกว่าการแต่งงานคือความสุข และว่าฉันจะโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเองไม่ใช่เหรอ
ถ้าเธอแต่งงานตอนนี้ เธอจะไม่ได้ไปดูพี่อีซางมินที่ชอนจูอีกแล้วนะ
ว่าที่สามีฉันอนุญาตแล้วย่ะ
เขาบอกว่าถ้าเป็นเกมวันหยุดก็ไม่เป็นไร
จะเอาอะไรกับสัญญาก่อนแต่ง
แล้วเธอก็เชื่อเขาเหรอ ยัยโง่
ใช่
หรือจะถามว่าที่สามีฉันที่อยู่ข้างหลังเธอ
หา จริงเหรอ
ถ้างั้นเจ้าบ่าวควรจะพูดอะไรสักหน่อย
โอ๊ะ รอเดี๋ยวนะ รอเดี๋ยว
ทำไมเป็นแบบนี้เนี่ย
แต่วันนี้เจ้าบ่าวดูดีมากเลยนะ
พอแต่งตัวแบบนี้แล้วไม่เหมือนเดิมเลย เกิดอะไรขึ้นกับกล้องเนี่ย...
โอเค โอเค
ดูทรงผมสิ
~ ฉัน...ฉันรัก...รัก ~
Reply 1994
The Last Game เกมสุดท้าย
เดือนกุมภาพันธ์ ปี 1994 ที่กรุงโซล ~ ไม่มีใครรู้ตั้งแต่เกิด ~
~ ไม่มีใครมองเห็นวันพรุ่งนี้ ~ เพลงประกอบเรื่อง Last Game ร้องโดยคิมมินกโย
~ ถ้าเธอจะก้าวไปข้างหน้า เพื่อไปหาอนาคตซึ่งอาจจะน่ากลัว ~
~ ฉันจะไปกับเธอ ~
~ แต่หากเป็นเรื่องยากก็ให้บอกมา ไม่เป็นไรถ้าจะหยุดและร้องไห้ ~
~ อย่าลืมว่านี่เป็นการเริ่มต้นของหัวใจเธอ ~
~ ฉันจะให้ทุกอย่างของฉัน ~
ดั๊งก์ลูกนั้นชู้ตเว่อร์ไปหน่อย ว่าไหม
ว้าว ไอ้หมอนั่น ตั้งแต่เรตติ้งทีวีสูงขึ้น เขาก็ทำอะไรตามใจชอบตอนวินาทีสุดท้ายตลอด
แต่ดั๊งก์ลูกนั้นชู้ตเว่อร์ไปหน่อยมั้ง ใช้เก้าอี้ช่วยร้อยเปอร์เซ็นต์ชัวร์
จะเป็นไปได้ยังไง จางดองกันดั๊งก์ยังไงกัน
ก็แค่รายการทีวี รายการทีวีน่ะ หยุดบ่นซักทีเถอะ
ถ้าอยากบ่นมากนัก จะมานั่งดูทำไม ไปนอนซะไป
นี่ ยัยเด็กน้อย
เพราะดาซึลอยู่ในนี้หรอกนะ
แปลงร่างเป็นดาซึลเดี๋ยวนี้
อยากตายเหรอไง
พูดตามฉัน "ฉันคือดาซึล ฉันคือดาซึล"
ฉันบอกให้หยุดไง
หยุดนะ ยัยเด็กนี่
ยัยบ้านี่ จริงๆเลย ปล่อยนะ
ทำไมยัยเด็กนี่ถึงเป็นแบบนี้นะ ตกมันหรือไง
ฉันไม่ได้ตกมันนะ
หยุดสักที
พ่อนั่งอยู่นี่นะ ยัยตัวแสบ พ่ออยู่นี่
เงียบๆหน่อยซี่
เพราะงี้แหละคนถึงโดนแทง
แกนี่เสียงดังแสบแก้วหูจริงๆ
ที่รัก ยังไม่เสร็จอีกเหรอจ๊ะ
มาแล้วจ้า มาแล้ว
โอ๊ะๆ...
ที่รัก นี่อาหารประเภทไหนกันเนี่ย
เราตกลงกันว่าจะกินแค่นิดหน่อยไม่ใช่เหรอ
ยังดีกว่าไม่พอกันนะ
พอเราไปเติมใหม่อีก รายการก็มาพอดี
นาจอง ไปหยิบแตงกวากับไข่ต้มในครัวมาหน่อยสิ
ค่ะ
ฉันว่าเราเอาเส้นบะหมี่มาผูกเชือกได้เลยนะเนี่ย
ถ้าอยากได้เพิ่มก็บอกนะจ๊ะ
ทำไปได้...
ที่รัก อีกนิดจ๊ะ
ดูเหมือนลูกสาวเราจะอินกับทีวีนะ
พวกเขาบอกว่าพี่ซางมินจะมาวันนี้ แต่พี่เขายังไม่มาเลย
งั้นพวกเขาก็โกหกหนูใช่มั้ย
หนูรอจนลูกกะตาแทบจะหลุดแล้วเนี่ย
ยัยนี่ ตอนนี้เธออายุ 20 แล้วนะ พูดเพราะๆหน่อยไม่ได้หรือไง
พ่อกำลังกินอยู่นะ
พี่เป็นขอทานหรือไง
ทำไมพี่ไม่ทำให้เหมือนคนอื่นเขา
เธออยากตายคามือฉันใช่มั้ย
ฉันบอกให้หยุด
หยุดนะ บอกแล้วว่าอย่าหยิกแก้มฉัน
ทำไมพี่ถึงดึงแก้มฉันอยู่เรื่อย
ปล่อย ปล่อยนะ
อีซางมินมาแล้ว
ว้าว
เฮ้อ
ผู้เล่นที่ออกทีวีในช่วงฤดูกาลแข่งขันเป็นแบบนี้เหรอ
ยังไงทีมเกียก็ได้เป็นแชมป์เห็นๆไม่ใช่เหรอครับ
-ใช่ที่ไหน -ใช่แล้ว
-บอกว่าไม่ใช่ -ฉันบอกว่าใช่ไง
คราวก่อน ทีมม.ยอนเซก็เอาชนะทีมเกีย
ตอนนั้นเป็นเพราะเจ้าเลวคิมฮุน สติแตกไปแป๊บหนึ่งหรอก
แล้วพี่จะทำยังไงถ้าทีม ม.ยอนเซชนะ
แล้วเธอจะทำยังไงถ้าทีมเกียชนะ
-พี่อยากพนันไหมล่ะ -เธออยากพนันเหรอ
พี่จะพนันอะไร
เธออยากได้อะไรของฉันก็เอาไปเลย
ฉันไม่อยากได้อะไรของพี่สักอย่าง
คนขายของเก่ายังมีข้าวของที่ดีกว่าพี่อีก
ถ้างั้นก็ลืมไปเลย
เดี๋ยวนะ แล้วเทปซอแทจีของพี่ล่ะ
อะไรนะ
ยังไงพี่ก็ไม่ฟังเพลงอยู่แล้ว
ยัยนี่ เธอจะบ้าเหรอ
เอาอย่างอื่นสิ อันนี้ฉันได้เป็นของขวัญจากแฟนฉัน
อ๋อ...
ผู้หญิงที่สมองประถม นมมหาวิทยาลัยอ่ะนะ
ถ้าเธอไม่หยุดพูด ฉันตบเกรียนแตก
ยังไงพี่ก็ไม่ฟังเพลงอยู่แล้ว ฉันไม่เคยเห็นพี่เอาหูฟังใส่หูเลย
ฉันฟัง นี่เป็นอัลบั้มที่สองของซอแทจี เพลงแรกคือเพลง"Ha Yeo Ga" ใช่ไหม
นั่นเป็นอัลบั้มที่ 3 โง่จริง
ฉันรู้น่าว่าเป็นอัลบั้มที่ 3
โง่จริง นั่นอัลบั้มที่ 2 ของเขา
เธอบ้าใช่ป่ะ ถึงเอาแต่เรียกฉันว่าโง่
อยากให้ฉันตัดปากทิ้งให้มะ
หา
ฉันบอกว่าอย่าพูดอย่างนั้น
ฉันบอกว่าอย่าดึงแก้มฉันไง
เราตั้งให้วันนี้เป็นแห่งความทรงจำของเธอดีมั้ย
ปล่อยนะ พี่ปล่อยก่อนซี่
ปล่อย
-ปล่อย ปล่อยนะ ฉันบอกให้ปล่อยฉันก่อน -ปล่อย ปล่อยนะ
ปล่อยฉัน
ปล่อยก่อนซี่ ฉันบอกแล้วว่าอย่าดึง
กลับมาแล้วครับ
กลับมาแล้วเหรอ แฮแท
อ้อ นั่นไง ตรงนั้น ทำไมเธอไม่ทานบะหมี่สักหน่อยล่ะ
ไม่เป็นไรครับ ผมกินระหว่างทางแล้ว
อ้อใช่ ทำความสะอาดห้องเธอหน่อยนะ
พรุ่งนี้ เธอจะมีเพื่อนร่วมห้องเพิ่มอีกคน
อ้อ จริงเหรอครับ เข้าใจแล้วครับ
ฝันดีครับ
ปาโตราซูส (จากเรื่อง"A Dog of Flanders"หมาใหญ่เพื่อนยาก)
ฉันเดาว่าสองคนนั้นน่าจะเปลี่ยนชื่อกันแล้ว
ค่ะ แล้ววิชาเอกของเขาก็คือวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
อะไรนะ จริงเหรอ
ว้าว ที่หอพักชินชอนของเรา
นี่เป็นคนเช่าคนแรกในประวัติศาสตร์เลยนะ ที่อยู่เมเจอร์เดียวกับลูกสาวเรา
นี่ไม่ใช่โชคชะตาธรรมดาทั่วไปนะ
โชคชะตาอะไรกัน แล้วก็มีอีกคนที่อยู่ในเมเจอร์เรา
เจ็บนะ ยัยบ้า เลือดออก เลือดออก ฉันบอกว่าเจ็บ
โอ๊ะ
เฮ้อ...ขวัญบินเลย
นี่ ยอซู (บ้านเกิดของเธอ) ไม่มากินบะหมี่สักหน่อยล่ะ...
ยูนจิน รีบไปรีบมาให้เร็วๆล่ะ โซลเป็นสถานที่น่ากลัว
เธอเข้าใจใช่ไหม
เด็กคนนั้น
นี่เวลาอะไรแล้ว เธอไปเที่ยวจนถึงตอนนี้งั้นเหรอ
เธอคงจะไปที่ถนนยอนฮึยอีก
อะไรนะ ถนนยอนฮึยเหรอ ทำไม
แล้ว คนที่กลับจากวัดแบ็คอัม...
เพื่อไปดูชอนดูฮวันล่ะ (อดีตประธานาธิบดีเกาหลี ที่พักในวัดช่วงหนึ่งเนื่องจากเรื่องอื้อฉาว)
ไม่มีทาง ซอแทจีอาศัยอยู่ที่ถนนยอนฮึย
เพื่อจะได้เห็นหน้าพี่ชายสักครั้ง เธอจึงไปรอที่หน้าบ้านหลังนั้นทั้งคืน
เมื่อคืน เธอกลับมาพร้อมกับเครื่องดื่มโยเกิร์ต
เธอถืออย่างกับคบเพลิงโอลิมปิก เพราะแม่ของซอแทจีให้มา
เฮ้อ จริงๆเลย มีเด็กคนอื่นที่เสียสติเหมือนเธอไหมเนี่ย
พ่อแม่ทำงานหลังแข็งที่ยอซู เพื่อส่งเธอเรียนมหาวิทยาลัย
แต่เธอกลับบ้านักร้อง วิ่งตามตูดเขาต้อยๆ
ฉันไม่รู้จริงๆว่าเกิดอะไรขึ้นกับโลก
หนูยังมีสิทธิ์ขอทุน
คนอย่างแกจะเอาสิทธิ์อะไรไปขอทุน
สิทธิ์ที่จะได้แต่งงานกับพี่เขาไงคะ
พูดตามจริงแล้ว...
คนธรรมดาอย่างเราคงคบหา และแต่งงานกับพวกดารานักร้องยาก
แต่ในกรณีของพี่อีซางมิน
หนูเคยไปที่หอพักของเขา
หนูได้เจอเขาและพูดกับเขาด้วย
หนูเคยคุยโทรศัพท์กับเขาด้วยแหละ
ถ้าหนูพยายามให้มากขึ้น อย่างน้อยหนูก็ได้เดทกับเขาไม่ใช่เหรอ แล้วถ้าได้แต่งงานกับเขาล่ะ
เธอไม่รู้เหรอ
อะไร
พวกผู้ชายทีมบาสเก็ตบอลของยอนเซ ตกลงเดทกับสาวๆเมเจอร์เต้นรำของม.สตรีอีฮวา
สาวๆพวกนั้นนมเป็นนมก้นเป็นก้น
ฉันสู้ได้สบายมาก
จริง เธอไม่เป็นสองรองใคร แล้วเธอจะทำยังไงกับไอ้นี่
นี่ เป็นบ้าเหรอ
บอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าทำ อย่าแหย่ฉัน
อย่าแหย่ฉัน อย่าแหย่ฉัน
-จริงๆเลย -ปล่อยฉันนะ
นี่ นี่ นี่ นี่
ทีมจางดองกันได้ถ้วยรางวัล
โถโถ ดาซึลจะต้องร้องไห้จนแทบเป็นบ้าแน่
~ อยู่ๆฉันก็มองเห็นภาพที่ตาของเธอชัดเจน ~
พี่ขา
ดาซึลอยู่นี่ค่ะ
ม.ยอนเซ ม.ยอนเซ
พี่คะ
พี่ซางมินคะ
นี่ ชเวฮีอัม (หัวหน้าโค้ชของม.ยอนเซ เมื่อสมัยก่อน)
ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าให้พี่ชายของฉันอยู่ใกล้ห่วง ให้ซอจางฮุนไปอยู่สิ (ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่ง ตำแหน่งเซนเตอร์)
เขาจะบาดเจ็บ แขนเขาจะหักนะ
นั่งลงเถอะนะๆ
พี่ซางมิน
อย่าไปอยู่ใกล้ห่วงบาสนะ ทำไมถึงชอบไปตรงนั้นบ่อยจังเลย
พี่คะ นั่งลงเถอะ
แค่ซ้อม แค่ซ้อมเฉยๆ อย่าโอเว่อร์ไปหน่อยเลย
เฮ้อ ให้ตายเถอะ พี่ๆคนอื่นมองแฟนคลับตัวเองอยู่เสมอ เพื่อสบสายตากัน
แต่พี่ซางมินของฉันเย็นชา เย็นชาเหลือเกิน
พี่ซางมินเคยสนใจแฟนคลับ ของเขาตั้งแต่เริ่มซ้อมเลย
เรื่องจริงเหรอ
จริงค่ะ พี่
ฉันได้คุยโทรศัพท์กับพี่จีวอนด้วย - เธอได้คุยกับอูจีวอนอีกแล้วเหรอ
ค่ะ
พี่ก็รู้ว่าพี่จีวอนของเราเป็นคนอ่อนโยน
เมื่อวานฉันโทรศัพท์ไป พี่กยองอึนเป็นคนรับ
แล้วฉันก็ขอคุยกับพี่จีวอน เขาก็รีบเอาให้เลย
เธอโชคดีจังนะ
แล้วพี่จีวอนก็บอกว่า
พี่ซางมินเกลียดแฟนคลับ ที่มากรีดร้องตอนเขากำลังซ้อม
อย่างที่พี่ทำตอนนี้เด๊ะเลย
นี่ ในกรณีของเธอ
อูจีวอนกับคิมฮุนรับโทรศัพท์เธอดี แถมเลี้ยงของอร่อยๆเธอด้วย แต่ว่า
เมื่อวานนี้ด้วย พี่ฮุนเลี้ยงโรล์เค้ก จากร้าน"Green House"กับเราด้วยแหละ (ร้านเบเกอรี่ชื่อดังใกล้ม.ยอนเซ)
เธอพูดอย่างนั้นได้เพราะเธอได้มากพอแล้วนี่
พี่ซางมินของเรา
ถ้าฉันไม่แสดงความรักของฉันแบบนี้
เขาอาจไม่รู้ตลอดชีวิตว่าฉันชอบเขา
พี่คะ เลิกซ้อมแล้ว รีบไปกันเถอะ
ฮัลโหล
อ้อ ค่ะ สบายดีไหมคะ
อ่อ ฉันกำลังรออยู่เลยค่ะ
เขาออกมาแล้วเหรอคะ
งั้นคงใกล้จะถึงแล้วล่ะค่ะ
ไม่ต้องกังวลมากนะคะ
ครอบครัวเราก็พึ่งย้ายมาจากมาซานได้เดือนเดียวเองค่ะ
ฉันเข้าใจความรู้สึกของคุณ
มากกว่าใครๆค่ะ
ค่ะ ค่ะ
นี่ก็ครั้งแรกที่ฉันเปิดกิจการหอพักค่ะ ฉันจะเลี้ยงดูเขาเหมือนลูกแท้ๆของฉันเลยค่ะ
คุณก็คิดซะว่าไว้วางใจให้ลูกชายมาหาญาติที่โซลนะคะ
เอ้า คุณมาจากซัมชอนโพเหรอคะ งั้นก็พูดสำเนียงเหมือนเราเลยสิ
ปัดติโธ่
ที่โซลอากาศหนาวไหมคะ
ลูกชายของเราเกลียดอากาศหนาวมากๆเลยค่ะ
เขาบอกว่าที่โซลอากาศหนาวขึ้น เพราะมีแต่ตึกรามบ้านช่องเต็มไปหมด
คุณช่วยเพิ่มอุณหภูมิห้องให้อุ่นขึ้นได้หรือเปล่าคะ
เขาเป็นคนผิวบอบบาง อาจจะรู้สึกหนาวได้ง่าย
ฉันจะให้เงินค่าน้ำมันเชื้อเพลิงแยกต่างหากนะคะ
ช่วยเพิ่มความร้อนให้เขาด้วยนะคะ
คงจะไม่ได้หรอกค่ะ
ถัดจากวันพรุ่งนี้ก็เป็นเดือนมีนาคมแล้ว จะให้ฉันเพิ่มความร้อนได้ยังไงคะ ที่เมืองโซลก็อุ่นแล้วล่ะค่ะ
บ้านของเราไม่เหมือนบ้านเก่าๆแถบชนบทหรอกค่ะ ไม่มีลมเข้าหรอกค่ะ ไม่ต้องห่วง
ลูกของคุณต้องบอบบางมากแน่เลย
อะไรนะคะ
ใครเหรอคะ
จางกุกยองเหรอ (เลสลี่ จาง)
ลูกชายคุณหน้าเหมือนจางกุกยองเหรอคะ
อ๋อ ผู้ชายฮ่องกง ที่ถ่ายโฆษณาช็อกโกแลตใช่ไหมคะ
คุณพระ งั้นเขาต้องดูดีมากๆแน่เลย
ฉันให้เขามาเป็นลูกเขยดีไหมนะ
ฉันจะดูแลเขาอย่างดีเลยนะคะ
ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ
สวัสดีค่ะ
ค่ะ
ฮัลโหล
โอ้ นี่ มาถึงแล้วใช่มั้ย
แม่เธอเพิ่งโทรมาจากซัมชอนโพตะกี้เอง
ยินดีต้อนรับจางกุกยองของเราเข้าสู่กรุงโซลนะจ๊ะ
ยินดีต้อนรับสู่โซลอะไรกันครับ นี่เป็นครั้งที่สองที่ผมมาโซลครับ
แล้วเธอมาที่นี่เองถูกมั้ย รู้วิธีขึ้นรถไฟใต้ดินใช่มั้ย
ก็ผมนั่งรถไฟมาที่นี่ ผมจะขึ้นรถไฟใต้ดินไม่เป็นได้ยังไงครับ
บอกรายละเอียดผมด้วยครับ
งั้น จากสถานีรถไฟโซล เธอก็ต่อรถไฟมาที่ชินชอน
หลังจากต่อรถไฟมาชินชอน เธอก็ลงที่สถานีชินชอนนะ
จากนั้น ออกมาทางออกที่ห้างสรรพสินค้าเกรซนะ จากห้างตรงนั้น...
เธอรู้จักห้างสรรพสินค้าใช่มั้ยจ๊ะ
คุณป้าล้อผมเล่นอยู่เหรอครับ
นี่ ฉันขอโทษจ๊ะ
จากห้างตรงนั้น ถ้าเธอเดินข้ามถนนผ่านสวนสาธารณะมา จะมีสี่แยกไฟแดงอยู่ที่หนึ่ง
ถ้าเธอยืนอยู่ตรงนั้น เธอจะเห็นร้านปิ้งย่างใหญ่ๆ ชื่อร้าน "Brothers' BBQ"
และถ้าเธอเดินมาเรื่อยๆ จะมีร้านกาแฟชื่อ"Eagle Coffeeshop"
ถ้าเธอเดินตามซอยนั้นมา เธอจะเห็นป้าย "หอพักชินชอน"
อ๊ะ ไม่ ไม่สิ
เธอนั่งแท๊กซี่หน้าห้างมาดีกว่า เขาจะคิดค่าโดยสารขั้นพื้นฐานจ้ะ
สถานีโซลมาชินชอน... - จางกุกยอง เธอหาทางมาเองได้ใช่มั้ยจ๊ะ
ผมไม่ใช่เด็กๆแล้ว ทำไมผมจะหาหอพักไม่เจอล่ะครับ
ไม่ต้องเป็นห่วงครับ
คุณแม่ ไว้เจอกันนะครับ
ตอนที่ 1 คนกรุงโซล
เด็กพวกนั้น แทนที่จะมาที่นี่ เขาไปไหนกันน่ะ
แฟนๆของนักบาสปีหนึ่งเหรอ
แต่ทำไมพวกเขาไม่มาทางนี้แต่ไปทางนั้นล่ะ
รถตู้คันนี้นั่งได้แค่12คน เพราะงั้นนักบาสปีหนึ่งมานั่งไม่ได้หรอก
พวกปีหนึ่งต้องเดินกลับไปที่หอพัก
พวกเธอก็แค่เดินตามพี่ชายพวกเธอน่ะ
พวกเขาออกมาแล้ว พวกเขาออกมาแล้ว
["The Last Game" โดยคิมมินกโย] ~ ไม่มีใครรู้ตั้งแต่เกิด ~
~ ไม่มีใครมองเห็นวันพรุ่งนี้ ~
~ ถ้าเธอจะก้าวไปข้างหน้า เพื่อไปหาอนาคตซึ่งอาจจะน่ากลัว ~
พี่คะ
~ ฉันจะไปกับเธอ ~
พี่คะ พี่คะ
เหงื่อค่ะ เหงื่อ
กรุณาเช็ดเหงื่อด้วยผ้าผืนนี้นะคะ
พี่โชคดีจังเลย
จากนี้ไป พี่ซางมินจะเช็ดเหงื่อของเขา ด้วยผ้าเช็ดหน้าที่พี่ให้ไป
ถึงแม้พี่ซางมินจะใจร้ายอยู่บ้าง แต่เขาก็ดูแลของขวัญที่แฟนคลับให้เป็นอย่างดี
พี่คะ ยินดีด้วยนะ
มัวทำอะไรอยู่ เราจะไปถึงช้านะ ไปกันเถอะ
ได้เลย
ไปกันเถอะ เร็วเข้า
เร็วค่ะพี่
ทางนี้เป็นทางที่ใกล้สุดใช่มั้ย
ใช่แล้ว ไม่ว่ายังไงเราจะไปถึงที่นั่นก่อนพวกเขา
เร็วสิ เร็วเข้า
เร็วๆ
นมนั่นหมดอายุแล้ว
ผมไม่รู้นี่
หมดอายุไปเป็นอาทิตย์แล้วนะ
ไม่มีฟองตะกอนลอยอยู่เลยรึไง
เฮ้อ ฉันบอกนาจองให้ทิ้งไปแล้วเชียว
ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนมีอะไรเหนียวๆหนึบๆแล้วล่ะ...
เพราะอย่างงี้คนถึงเรียกแกว่าไอ้บื้อหรือไอ้ขยะยังไงล่ะ
แกไม่รู้แฟชั่นหรือรสชาดอะไรเลย...
นี่ ไม่คิดจะซักเสื้อตัวนั้นเลยหรือไง
งั้นเหรอครับ
ระหว่างใส่ แกไม่รู้สึกคันหรืออึดอัด
หรืออะไรอย่างนั้นเลยเหรอ แกไม่รู้สึกเลยรึไง
ไม่เอาน่า ทำไมผมจะไม่รู้ แม่คิดว่าผมโง่หรือไง
แกนั่งทับมันฝรั่งอยู่น่ะ
เฮ้อ ไอ้บื้อนี่... ไม่ร้อนเลยรึไง
ผมนึกว่าแม่เปิดเครื่องทำความร้อน
ให้ตายสิ...
มานี่ เอานี่ไปเก็บที่ห้องนาจองหน่อย
เวลาฉันเห็นแกทีไร หัวใจฉันร่วงไปอยู่ตาตุ่มทุกที
อ่ะ เอาไป
ไอ้เลวนี่... ดูยังไงก็ถ่อยสุดๆ
ฉันจะควักลูกตาหมอนี่ออกมาซะ
ไอ้หมอนี่มันมีดีตรงไหน...
[หนังสือภาพของทีมบาสเก็ตบอลม.ยอนเซ]
เธอเป็นโรคกลัวเชื้อโรคหรือไงเนี่ย ถ้าเธอเป็นทหารสงสัยจะรอดตายแหง
ไหนดูซิ...
ฮัลโหล
อ้อ ค่ะ ฉันได้รับโทรศัพท์จากเขาได้สักครู่แล้วค่ะ
เขาบอกว่าเขาอยู่ที่สถานีรถไฟโซล อีกเดี๋ยวคงใกล้ถึงที่นี่แล้วล่ะค่ะ
เขาต้องเป็นเด็กฉลาดมากๆแน่เลยค่ะ
ฉันมั่นใจว่าเขาต้องมาถูกค่ะ อย่ากังวลไปเลยนะคะ
ไม่ได้หรอกค่ะ ฉันบอกแล้วไงคะ ที่นี่ไม่หนาวแล้ว ไม่จำเป็นต้องเปิดเครื่องทำความร้อนด้วยซ้ำ
[สถานีรถไฟใต้ดิน สาย 1] - สถานีโซล
รถไฟไปอึยจองบูเหนือ
รถไฟไปอึยจองบูเหนือใกล้ถึงแล้วค่ะ
กรุณาก้าวถอยหลังจากเส้นเพื่อความปลอดภัยของคุณด้วยค่ะ
รถไฟไปชองรยางอี
รถไฟไปชองรยางอีใกล้ถึงแล้วค่ะ
กรุณาก้าวถอยหลังจากเส้นเพื่อความปลอดภัยของคุณด้วยค่ะ
รถไฟไปอึยจองบูเหนือ รถไฟไปอึยจองบูเหนือใกล้ถึงแล้วค่ะ
กรุณาก้าวถอยหลังจากเส้นเพื่อความปลอดภัยของคุณด้วยค่ะ
เอ่อคือ... ขอโท... ขอโทษ...
รถไฟไปชินชอนจะมาเมื่อไหร่ครับ(พยายามพูดสำเนียงให้เหมือนคนโซล)
ผมจะ...ไปชินชอนครับ
รถไฟไปอึยจองบูเหนือผ่านมาแล้วสามรอบ
รถไฟไปชองรยางอีสองรอบ
แล้วก็รถไฟไปอึยจองบูเหนืออีกสามรอบ
แล้วก็รถไฟไปชองรยางอี อีกรอบหนึ่ง
แต่รถไฟไปชินชอน เมื่อไหร่จะมาฮอด...
เมื่อไหร่จะมาถึงหรือครับ
ไม่มีรถไฟแยกไปชินชอน
ถ้าเธออยากไปชินชอน เธอจะขึ้นสายไหนไปก็ได้จากที่นี่
แล้วก็ไปเปลี่ยนสายที่ซิตี้ฮอล
เธอต้องไปเปลี่ยนเป็นสายสองที่นั่น
[เพลง"Excuses" โดยคิมกอนโม] ~ เพียงคำพูดสองคำว่า"ลาก่อน"ได้สลักลึกในใจ ~
~ ฉันไม่คิดว่าเธอจะทิ้งฉันอย่างง่ายดายแบบนี้ ~
~ สำหรับฉันซึ่งไม่ได้เตรียมใจไว้เลยสักนิด ~
~ เธอบอกว่าเธอจะสอนให้รู้จักความรักแสนเศร้า... ~
เราจะโดนไล่ตะเพิดนะ ไล่ตะเพิด
ทำไมร้องเพลงเสียงดังกันจังล่ะ เพื่อนบ้านจะได้ยินเอานะ
อีกรอบหนึ่ง
นี่ พวกเราร้องเพลงในบ้านเรานะ ใครจะมาบ่นกันล่ะ
คุณคิดว่าเราอยู่มาซานกันรึไง ที่นี่กรุงโซลนะ
แล้วคนโซลไม่ร้องเพลงกันรึไง
~ เธอบอกว่าเธอจะสอนให้รู้จักความรักแสนเศร้า... ~
ที่รักจ๊ะ ลูกชายเราร้องเพลงโคตรเพราะเลย
~ เธอกำลังหาข้อแก้ตัวต่างหาก ~
บ้าเอ๊ย...
ให้ตายเถอะ ยากแฮะ พ่อ
ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ
จากนี้ไปเราจะระวังให้มากกว่านี้ค่ะ
~ เพียงคำพูดสองคำว่า"ลาก่อน" ~
ฉันบอกว่ายังไง บอกแล้วใช่มั้ยว่าพวกเขาจะมาว่าเราน่ะ
บ้าเอ๊ย พวกเราร้องแค่เพลงเดียวเอง ไม่ได้เสียงดังขนาดนั้นด้วย
แล้วทำไมยัยนั่นต้องวิ่งแจ้นมาด่าถึงนี่
คุณคิดว่ากรุงโซลเหมือนมาซานรึไงกัน
ถ้าคุณอยากอยู่ที่นี่ เราก็ควรจะใจแคบมั่ง
มากินส้มแมนดารินกันเถอะ
พระเจ้า อะไรกันเนี่ย
เป็นอะไรครับแม่ ส้มเน่าแล้วเหรอ
ดูสิ ดูสิเนี่ย
มีแค่ด้านบนที่ดี ดูมันหลอกเราสิ
พระเจ้าช่วย ขนาดส้มพวกนี้ ยังดูถูกคนบ้านนอกเหรอเนี่ย
เราย้ายกลับไปมาซานดีมั้ย
พวกเขามาแล้ว มาแล้ว
มาแล้ว มาแล้ว
พี่คะ
พี่คะ ฉันชอบพี่มากๆเลย
พี่คะ
ผะ...ผ้าเช็ดหน้าที่ฉันให้ไปก่อนหน้านี้... พี่คืนฉันมาได้ไหมคะ
พอฉันลองมาคิดดูอีกครั้ง ผ้าเช็ดหน้าผืนนั้น...
เป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายจากคุณปู่ที่เสียไป...
ฉันขอโทษค่ะ ฉันขอโทษ...
ขอบคุณค่ะ...
ฉันรักคุณค่ะ
พี่คะ ไอเดียบรรเจิดมาก...ว้าว...
กลิ่นเหงื่อของพี่...
ฉันมั่นใจว่าเขาใกล้จะถึงแล้ว รออีกสักหน่อยนะคะ
เขาโตแล้วนะคะ จะเกิดอะไรได้ล่ะคะ
ค่ะ ถ้าเขามาถึง ฉันจะบอกให้เขาโทรกลับนะคะ
อ้อ ฉันได้รับของที่คุณส่งมาแล้วนะคะ
ฉันเก็บไว้ห้องเขาแล้วล่ะค่ะ
ค่ะ
หยุดกังวลได้แล้วค่ะ เขาอายุ 20แล้วนะคะ
ไม่มีเรื่องร้ายแรงอะไรเกิดขึ้นแน่นอนค่ะ
ค่ะ สวัสดีค่ะ
เจ้าหมอนี้จะโง่หรือเปล่านะ
ตอนนี้เขาทำอะไรอยู่นะ ทำไมยังไม่มาจนป่านนี้
รถไฟจะหยุดที่ซิตี้ฮอล ซิตี้ฮอลค่ะ
ประตูจะเปิดออกทางด้านซ้ายมือของคุณค่ะ
ผู้โดยสารที่จะเดินทางไปชินชอนหรือซางซู
สามารถเปลี่ยนเป็นสายสีเขียว สาย 2 ที่นี่ค่ะ
[สายสีแดง / สาย 1 - ซิตี้ ฮอล ทางออก สาย 1]
[สายสีเขียว / สาย 2 - ซิตี้ ฮอล]
ชินชอน... ตั๋วหนึ่งใบไปชินชอนครับ
ขอตั๋วไปชินชอน 1 ที่ครับ
ชั้นหนึ่งไปชินชอนครับ
ขอตั๋วชั้นหนึ่งไปชินชอน 1 ที่ครับ (พยายามพูดแบบคนโซล)
เธอมาจากต่างจังหวัดใช่ไหม
เขาออกมาแล้ว เขามาแล้ว
พี่กยอนอึน
พี่จีวอนยังไม่ออกมาเหรอคะ
ทำไม เธออยากให้ฉันเรียกเขาให้เหรอ
ค่ะ
จีวอน อูจีวอน
เด็กๆมาแหนะ
ขอบคุณค่ะพี่
อะไรกันเนี่ย
ทำไมเขาถึงดูอ้วนขึ้น
พี่คะ พี่จะไปไหนเหรอ
ฮโยยอน มาแล้วเหรอ
ไปเจอเพื่อนน่ะ
อ่อ
ว่าแต่พี่คะ โค้ชชเวฮีอัมน่ากลัวจริงๆเลยค่ะ
เป็นเพราะการแข่งรอบแพ้คัดออกน่ะ
พี่ต้องเหนื่อยมากแน่เลย
ไม่เป็นไรหรอก
อ้อ จริงสิ พวกเธอทุกคน...
เวลามาดูการซ้อม ไม่ต้องเชียร์พวกเราเสียงดังมากนักล่ะ
ก่อนหน้านี้นะ จางฮุนโมโหสุดๆเลย
ที่มีคนมาแช่งเขาน่ะ
พี่คะ... พี่ซางมินจะไม่ออกมาเหรอคะ
พี่ซางมินน่ะเหรอ
พี่ซางมินบอกว่าเขาต้องไปทานอาหารค่ำกับครอบครัว
เขาไปนู่นแล้ว
พี่
พี่คะ
พี่
จริงๆเลย วันนี้ฉันต้องได้ถ่ายรูปแล้วแท้ๆ
ขอโทษนะครับ ขอโทษนะครับ
ฮงซิก
นี่
ตั้งแต่นายได้ดื่มน้ำกรุงโซล
นายดูเปล่งปลั่งขึ้นเยอะเลยนะ
ค่ะ แน่นอนอยู่แล้วค่ะ
ได้เวลาที่เขาต้องมาบ้านแล้วนะคะ เขาต้องมาที่นี่แหละค่ะ
ค่ะ ค่ะ ถ้าเขามา เขาควรจะมาถึงแล้ว
คัดค้านรอบอุรุกวัย คัดค้านการอนุมัติ (การเจรจารอบที่ 8 ของภาษีศุลกากรและการค้า)
คัดค้านรอบอุรุกวัย คัดค้านการอนุมัติ
คือ
ตึกนั่น
ใช่ห้างสรรพสินค้าเกรซหรือเปล่าครับ
นั่นห้างแกรนด์ครับ
ห้างเกรซคือตึกนั้นครับ
ถ้าผมอยากไปที่นั่น ผมควรไปทางไหนครับ
ไปทางนี้ครับ
คัดค้านรอบอุรุกวัย คัดค้านการอนุมัติ
~ ฉันคิดว่า ฉันควรกลับไปจริงๆ~
~ ที่แห่งนี้ช่างไม่เหมาะกับฉันเลย~
~ ถึงแม้ฉันจะยิ้มอย่างชวนมอง~
~ แต่ทุกอย่างกลับดูแปลกหน้าเหลือเกิน~
~ หลังจากที่ฉันเคยชินกับความเหงา~
~ ความจริงแล้วการอยู่คนเดียวก็สุขใจดี~
~ บางทีเธออาจไม่เข้าใจ~
~ เช่นเดียวกับฉัน ที่ยังไม่รู้จักเธอดี~
คัดค้านรอบอุรุกวัย คัดค้านการอนุมัติ
ฉันกลับบ้านดีมั้ยนะ
~ ขอโทษที่ฉันแสดงด้านที่อ่อนแอออกมา~
ของพวกนี้สำหรับเจ้าของหอพักน่ะ
เมล็ดงา น้ำมันงา แล้วก็ผงพริกแดง ทุกอย่างอยู่ในนี้ อย่างละนิดละหน่อย
นายควรสนใจของพวกนี้ให้มากๆนะ
นี่ เมียจ๋า
มื้อค่ำยังไม่เสร็จอีกเหรอ
เสร็จแล้วจ้ะ
เฮ้อ ถ้าเธอเตรียมแต่เนิ่นๆคงจะเยี่ยมมากเลย
ตายตาย
ว่าแต่ เจ้าหนุ่มซัมชอนโพหรือซาชอนโพนั่น
เขาไปอยู่ที่ไหน ทำไมยังไม่มาซักที
ได้ยินว่าเขาหน้าสวยเหมือนผู้หญิงแล้วก็เด็กด้วย
อาจจะเกิดเรื่องบางอย่างกับเขาก็ได้นะ
พ่อ เขาอายุ 20ปี 20ปีแล้วนะ
อายุเท่านั้นแล้ว ถ้าเขาหาบ้านไม่เจอ ก็สมควรไปผูกคอตายใต้ต้นถั่วงอกนะ
ถ้าเขาไม่รู้ ก็แค่นั่งแท็กซี่มา
แม่บอกว่าแม่ให้ที่อยู่เขาแล้วนี่
ไปตามที่อยู่นี้ครับ
หอพักชินชอนเหรอ
ฉันเข้าไปส่งถึงถนนซอยนั้นไม่ได้หรอกนะ
แต่ฉันจะไปส่งที่ร้าน Eagle Coffeeshop นะ
ครับ ช่วยไปส่งผมที่นั่นด้วยครับ
ครับ ออกรถแล้วนะครับ
~ ฉันคิดว่า ฉันควรจะกลับไป~
~ ที่แห่งนี้ช่างไม่เหมาะกับฉันเลย~
~ ถึงแม้ฉันจะยิ้มอย่างชวนมอง~
~ แต่ทุกอย่างช่างไม่ยุติธรรมซะเลย~
กรุงโซลสวยใช่ไหมล่ะ
~ หลังจากที่ฉันเคยชินกับความเหงา~
~ ความจริงแล้วการอยู่คนเดียวก็สุขใจดี~
นี่ นายได้เอาแฟ้มกับเงินตามที่ฉันบอกมาหรือเปล่า
ใช่ แน่นอนอยู่แล้ว ฉันเอามา
เอามาให้ฉันเลย ฉันจะเอาให้ผู้กำกับอี
โธ่ๆ โธ่เอ๊ย
- ฉันคิดว่าเขามาแล้ว - โอ๊ะ จริงเหรอ
เขามาแล้วเหรอ
นี่เธอ คิดว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ห๊ะ
นั่นน่ะเพื่อนบ้านข้างๆ ลูกชายเขาเรียนปีสุดท้ายแล้ว เพราะงั้นเขาขอให้เราผ่อนเสียงลงหน่อย
ยัยนั่นมีหูทิพย์หรือไง
เสียงตรงนี้จะเดินทางไปถึงที่โน่นได้ยังไง
โธ่เว้ย ผับผ่าสิ ช่างแล้งน้ำใจจริงๆ
ได้ยินว่าคนโซลเป็นคนหลอกหลวง แล้วถ้าเราอยู่ในโซลต่อไปจะเป็นยังไงนะ
แต่บางทีแถวนี้ก็มีคนดีนะ
ชิส์ เดี๋ยวปั๊ดเชือดทิ้งเลย
แล้วไอ้หนุ่มซันชอนโพหรือซาชอนโพนั่น มีเกิดขึ้นกับเขาจริงๆเหรอ
เฮ้อ ให้ตายเถอะ
ยัยตัวแสบนาจองนั่นก็ด้วย
กี่โมงกี่ยามแล้วเนี่ย... หวังว่าคงไม่กลับมาบ้านหรอกนะ ฉันไม่อยากเห็นหน้ายัยตัวแสบนั่นเลย
พี่คะ
พี่จะรออยู่ที่นี่จนกว่าพี่ซางมินจะมาจริงเหรอ
ฉันว่าวันนี้พี่ซางมินไม่น่าจะกลับมานะ
ไว้ค่อยมาเจอเขาพรุ่งนี้เถอะ
ฉันใช้กล้องได้แค่วันนี้เท่านั้น
ฉันขอร้องพ่อตั้งนานกว่าจะได้ยืมกล้องนี่ ใครจะรู้ว่าเขาจะให้ยืมอีกเมื่อไหร่
ไม่ว่ายังไง ฉันต้องถ่ายรูปเขาให้ได้ อย่างน้อยรูปหัวด้านหลังเขาก็ยังดี
พี่ ผู้หญิงคนนั้นใครเหรอ
พี่รู้จักเธอใช่มั้ย
เห็นผมปิดเกือบหมดหน้า ฉันก็นึกว่าเธอคือจองแดมูนซะอีก
เธอเป็นลูกสาวใครสักคนที่มาพักที่บ้านฉันน่ะ
ฉันคิดว่าเธอกำลังรอซอแทจีน่ะ
ซอแทจีเหรอ
ใช่ เธอเป็นแฟนตัวยงเลยแหละ
จริงด้วย บ้านซอแทจีอยู่แถวๆนี้เอง
ใช่รถคันนั้นรึเปล่า
ใช่แล้ว ใช่แล้ว
ใช่แล้วล่ะ
โอ๊ะ จริงด้วย จริงด้วยๆ ใช่แล้วๆๆ
พี่คะ
สวัสดีค่ะ พี่
พี่
พี่ พี่ พี่คะ
ถ่ายได้มั้ย
ถ่ายได้ ถ่ายได้แล้ว
ฉันคิดว่าพี่ถ่ายไม่ติดหรอก เพราะแสงมืดมากเลย...
แฟลชไง เธอไม่รู้จักแฟลชรึไง
ฉากหลังนี่ฉันไม่รู้นะ แต่หน้าน่ะเด้งแน่นอน
ฉันถ่ายได้ตั้ง 36 รูป
วันนี้ฉันโคตรโชคดีเลย
โอ๊ะ ไม่นะ
เธอคงคิดว่านั่นคือซอแทจีสินะ
เธอคงผิดหวังมากแน่ๆเลย
พี่ บางทีรถคันนั้นเป็นรถของซอแทจีรึเปล่า
ซอแทจีเหรอ เธอไม่รู้เหรอฉันน่ะตาเหยี่ยวนะยะ
ฉันถูกแล้ว รถคันเมื่อกี้น่ะรถของพี่ซางมิน
รถหรูไฮสีดำ
หอพักชินชอน ที่อยู่ - 206 ถนนชางชอน เขตซอแทมุน กรุงโซล เบอร์โทร : 02-332-1722...
คุณได้รับโทรศัพท์จากเขาบ้างหรือเปล่าคะ
เขายังไม่โทรมาเลยค่ะ
เขามีเพื่อนอยู่ในโซลที่นัดเจอกันวันนี้บ้างหรือเปล่าคะ
เขาควรจะมาถึงนี่ได้แล้วนะ
ซัมชอนโพเหรอ
หนูเองค่ะ
ไม่ใช่ค่ะ ลูกสาวฉันเองค่ะ
เราจะรออีกหน่อย
แต่ถ้าเขายังไม่มา เราจะออกไปตามหาเขาค่ะ
โธ่เอ๊ย ไม่ต้องกังวลไปค่ะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขาหรอกค่ะ
ค่ะ ค่ะ
เด็กคนนี้... ทำไมยังไม่มาซักที
พี่
ไอ้บ้านั่น...
เสียสติไปแล้วรึไง
คุณพระ...
ลูกชายฉันส่งให้เรียบร้อยดีจริงๆ
แม่อ่ะ
หยุดแหกปากสักที
ฉันจะซักผ้า เอาเสื้อผ้าที่ใส่แล้วของแกมาให้ด้วย
ไปเอาของพี่แกมาด้วย
อะไรน่ะ
อะไร
ฉันพูดอยู่ไง
หมายความว่าไง
เดี๋ยวนี้พี่มีรสนิยมทางเพศแบบนี้เหรอ
ยัยตัวแสบ... เธอบังอาจว่าพี่ตัวเองได้ยังไง...
ชั้นในกับกางเกงลิงของฉัน พี่เป็นคนใส่ไว้แบบนั้นใช่มั้ย
ทำไม มาขอบคุณเหรอจ๊ะ
นี่ ถ้าพี่ชายต้องดูแลแม้กระทั่งกางเกงลิงเธอ
เธอควรพูดว่า "ค่ะ ขอบคุณค่ะ" สิ
ในโลกนี้หาพี่ชายแบบฉันไม่ได้อีกแล้วล่ะ
ปัญญาอ่อน...
อยากใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อยๆเหรอ อายุเท่าไหร่แล้ว
ฉันอายุ 20 บวก 5 ปี
5 ปี 5 ปี
ออกไปซะ พี่จะนอนแล้ว
ถอดเสื้อมา
เสื้ออะไร
แม่บอกให้เอาเสื้อทั้งหมดไปให้ซัก
ถอดมา เร็วๆเลย
ปิดไฟให้หน่อย
พี่ใส่เสื้อตัวนั้นมา 5 วันแล้วนะ ไม่เหม็นเน่าเลยรึไง
ไม่เห็นเหม็นเลย
- เฮ้ย จะทำอะไร - ถอดออก เร็วๆ
- อย่าทำแบบนี้ - ถอดมา
- หยุด เจ็บนะ - ถอดมา
ถอดเสื้อโสโครกนี่มาซะ ฉันบอกให้ถอดเสื้อออก
หยุดนะ
- ชู่วววว - โอ้ย หยุดเถอะนะ
ถอดมาโว้ย
เฮ้อ ชิ...
ถอดมา
อะไร อะไรอีกล่ะ
กางเกงไง
ล้อเล่นรึไง
คิดว่าฉันล้อเล่นเหรอ
- อ๊ะ ขอล่ะ หยุดเถอะ - ถอดมา
ถอดกางเกงมาซะ
หยุดเถอะ อย่า
- ขอร้องล่ะ - ถอดมาซะ
อ๊ะ พี่ชายเธอเหนื่อยจะตายแล้วนะ หยุดเถอะ
เฮ้อ จริงๆเลย เธอนี่โรคจิตจริงๆ ออกไปซะ
กางเกงลิง
เธอเป็นโรคจิตเรอะ หยุดซะ ฉันจะโกรธจริงๆนะ
- หยุดเถอะ จอง หยุด - ชู่วววว
- ถอดออกมา - อ๊ะ จอง ขอร้องล่ะ
ถอดออกมา
ฉันบอกให้ถอดไง
อย่าถอด ขอร้องล่ะ จริงๆเลย จอง
จอง อย่าน่า
นาจอง ปัดโธ่ จริงๆเลย
ถ้าน้องสาวของพี่ ดูแลให้กระทั่งกางเกงลิง
ก็ควรพูดว่า "เยี่ยมเลย ขอบใจนะ" สิ
ในโลกนี้หาน้องสาวแบบฉันไม่ได้อีกแล้ว
ฉันไปล่ะ หลับให้สบายนะ
จอง จอง
มานี่เดี๋ยวสิ
ทำไม ฉันไม่อยากไปนี่
โธ่ มาเถอะ เร็วเข้า แป๊บเดียวเอง เดี๋ยวเดียวน่า
มาที่นี่แป๊บนะ เป็นเรื่องด่วน รีบมาเลย
เร็วเข้า
-แค่แป๊บเดียวเอง -ทำไมล่ะ
โธ่ นี่เรื่องด่วนของพี่ชายเธอนะ
แค่วิเดียว วินาทีเดียวก็พอ
ด่วนมาก เร็วเข้า
อะไร อะไรล่ะเนี่ย
ปิดไฟซะ
ฉันจะนอนแล้ว อย่ามาแตะฉันอีกนะ ไม่งั้นเธอโดนทึ้งผมหมดหัวแน่ เข้าใจมั้ย
ไม่ต้องมาทำหน้าทุเรศใส่เลย รีบหันตูดกลับห้องไปนอนได้แล้ว
ตอนนี้เวลาเหมาะเจาะพอดี ฉันจะได้นอนเลย
เจอกันในฝันนะ บาย
ฉันจะนอนแล้ว ไม่นะ อย่าเข้ามา ไปให้พ้น
ถ้าฉันบอกให้หยุด ก็หยุดสิ
เดี๋ยวก่อน รอเดี๋ยว หยุดก่อน
ฉันบอกว่าพอได้แล้วใช่มั้ย
ขี้ฉันจะเล็ดแล้วเนี่ย ยัยตัวแสบ โธ่เว้ย จริงๆเลย
งั้นก็ขี้เลย ขี้
มีโปรแกรมเฉพาะอย่างเช่น โปรแกรมซักผ้าห่มและผ้าขนสัตว์
~ "ซักอัตโนมัติ"เครื่องซักผ้าแดวู ซักอัตโนมัติ ~
~ ผ้าทุกชิ้นสะอาดหมดจด ~
~ ตามเข็มนาฬิกาสองครั้ง ทวนเข็มนาฬิกาสองครั้ง อย่างขันแข็ง ~
- เครื่องซักผ้าทำงานแล้วใช่มั้ย - ค่ะ
เราซื้อเครื่องใหม่ที่มีแกนหมุนแบบนั้นดีมั้ย
ผ้าจะได้ไม่พันกัน ซักทีไรยุ่งอีลุงตุงนังตลอด
แล้วพ่อหนุ่มซัมชอนโพยังมาไม่ถึงบ้านเหรอคะ
ยังเลย พ่อแกก็เลยจะออกไปหาเขาสักหน่อย
รู้ใช่มั้ย คุณให้ไกลสุดถึงห้างเกรซเลยนะ
อือ อือ
อ้อ แล้วถ้าเกิดฉันกับพ่อหนุ่มซัมชอนโพคลาดกัน
ส่งเพจ 10-10-2-3-5 มานะ (ตัวเลขออกเสียงเหมือน "ฉันรักคุณมากๆ")
โอ๊ะ ต้องเป็นเขาแน่เลย
โธ่เอ๊ย โธ่เอ๊ย เขามาแล้ว
บ้าเอ๊ย ทำไมไม่มาให้ไวกว่านี้นะ
บ้าชิบ ยัยป้าข้างบ้านอีกแล้ว
ทำไมเหรอ ใครน่ะ
นี่ คนกรุงโซลเห็นแก่ตัวจะตายไปแกรู้มั้ย
เพราะเมื่อเช้านี้บ้านเราเสียงดังเกินไป
หล่อนมาโวยวายหน้าประตูบ้านเราไม่หยุดหย่อน
จริงเหรอ
ยิ่งคิดฉันก็ยิ่งโกรธ
คนในโซลอยู่กันแบบไร้วัฒนธรรมแบบนี้ ได้ยังไงกัน
วันนี้ฉันทำตัวเป็นหมาบ้าซะเลยดีมั้ย..
อ้อ ที่รัก
คราวนี้ยัยนั่นมาพูดอะไร
หล่อนพูดว่าขนาดเครื่องซักผ้าทำงาน ยังได้ยินเสียงใช่มั้ย
หูของฉันไม่ได้ยินอะไรเลย
ฉันถามเธอว่า ยัยนั่นพูดอะไร
นี่ หล่อนบอกว่าจะแจ้งความใช่ไหม
ยัยนั่นพูดอะไร
เธอพูดว่าเราควรเก็บเสื้อที่ซักแล้วเข้ามา
เพราะตอนนี้ข้างนอกฝนตก
เธอพููดว่าเราควรรีบเก็บเสื้อผ้าเข้ามา
นาจอง เร็วเข้า ไปเก็บผ้าเข้ามา
ค่ะ
ที่รัก เธอหาอะไรน่ะ
ฉันกำลังหาเค้กข้าวเหนียวค่ะ
ทำไมมาหาดึกๆ ดื่นๆ อย่างนี้ล่ะ
ฉันจะเอาไปให้ข้างบ้านค่ะ
["Dream" - โดยโจยองพิล]
~ ฉันมาที่เมืองเลิศหรูแห่งนี้ตามความฝัน ~
~ แต่ที่แห่งนี้ทั้งเย็นชาและเอะอะโวยวาย ~
ผมมาถึงแล้วครับ
แม่ถามว่ามีอะไรผิดพลาดใช่ไหมครับ ไม่มีหรอกครับ
ผมกินอิ่มแล้ว
ผมบอกว่าผมกินมื้อเย็นแล้ว
ผมกินซุปกระดูกวัว
ผมเจอเพื่อนระหว่างทาง ผมถึงได้มาช้า
แม่ไม่ต้องห่วงนะ ผมอยู่หน้าหอพักนี่เอง
ลูกแม่... ที่โซลหนาวมั้ย
ไม่หนาวครับ
อุ่นมากเลย
ลูกเป็นเลือดเนื้อของแม่... เมื่อลูกจากบ้านไป
แม่จะหลับสบายได้ยังไง
ทำไมแม่พูดอย่างนั้นล่ะครับ
โธ่ ช่างเถอะครับ
อยู่ที่โซลก็อย่าเกเร
อย่าไปไหนกับคนไม่ดีนะ
โทรหาแม่นะถ้าเงินหมด
อย่าอดมื้อกินมื้อ ลูกต้องกินให้อิ่ม
อย่ากินบะหมี่ และอาหารสำเร็จรูปมากเกินไปนะ
ลูกต้องกินข้าวนะ เข้าใจมั้ย
แม่เห็นผมเป็นเด็กหรือไงครับ
โธ่เอ๋ย...ลูกคนดีของแม่
คืนนี้แม่จะนอนหลับได้ยังไง
ปล่อยให้ลูกอยู่ในโซลคนเดียว
แม่จะหลับตาลงได้ยังไง...
ผมจะโทรหาแม่บ่อยๆ ครับ
ลูกแม่
แม่รักลูกจ้ะ
นอนหลับเร็วๆ นะครับ
ครับ แม่ด้วยครับ
ฝันดีนะครับ
~ เวลาที่ฉันเจ็บปวด ฉันจะร้องเพลง ~
~ เวลาที่ฉันรู้สึกเศร้า ฉันชอบอยู่คนเดียว ~
~ และหลับตาลง ~
ขอโทษครับ เราขอถามอะไรคุณหน่อยครับ
ช่วยแสดงบัตรนักศึกษาด้วยครับ
ขอโทษครับ เราขอถามอะไรคุณหน่อยครับ
ช่วยแสดงบัตรนักศึกษาของคุณด้วยครับ
พวกเขายังไม่ได้ให้ผมมาเลยครับ
ถ้างั้นคุณช่วยแสดงบัตรประชาชน ของคุณด้วยครับ
ครับ
[รัฐบาลเกาหลีเมินเฉยการอยู่รอดของ อุตสาหกรรมการเกษตร]
[หยุดทำข้อตกลงรอบอุรุกวัย เรื่องการค้าสินค้าเกษตร]
วางตัวให้สมกับตำแหน่งฝ่ายบริหาร ที่ต้องเป็นที่พึ่งให้กับเกษตรของเรา
คัดค้านรอบอุรุกวัย ปฏิเสธการอนุมัติข้อตกลง
นี่ นี่ หุบปากได้แล้ว
คัดค้านการอนุมัติการทำสัญญารอบอุรุกวัย
คัดค้านรอบอุรุกวัย คัดค้านการอนุมัติ
เกษตรกรของเราทั้งหมดกำลังจะตาย จัดวางแผนการเฉพาะท้องถิ่น
การทำงานของคุณเป็นเรื่องยากจริงๆนะครับ
ก็ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไรหรอกครับ แต่ผมได้ยินว่านักเรียนของเราคนหนึ่งมาที่นี่
ผมได้ยินว่าเขาเหมือนจางกุกยอง(เลสลี่จาง)
ทางโน้นครับ...
ผมได้ยินว่าเขาเหมือนจางกุกยองนะครับ
เขาเหมือนจางกุกยองนะ
เข้ามาเร็วเข้า
นี่คือจางกุกยองจากซัมชอนโพ
อ้อ เขาบอกว่าเขาอายุ 20 ปี
จริงๆ
เชิญขึ้นข้างบนเลย
มีห้องน้ำอยู่ชั้นบนด้วย
"ค่ะ"
- ขึ้นข้างบนเถอะ - ใช่ ขึ้นข้างบนเลย
ระวังบันไดด้วย
เขาอายุเท่าเธอเลยนะ
แม่ของเธอส่งของมาให้น่ะ
ฉันไม่เคยเห็นผ้าห่มผืนใหญ่ สวยงามอย่างนี้มาก่อนเลย
ฉันแน่ใจว่าแม้แต่พราะราชาก็ไม่มี ผ้าห่มดีๆ อย่างนี้หรอก
ก็เข้าใจละนะ เพราะเธอส่งลูกรักของเธอออกมา...
การส่งผ้าห่มอย่างดีมา ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรของเธอ เพราะเธอเป็นเด็กที่ แม่เธอเลี้ยงมาอย่างรักใคร่ตั้ง 20 ปี
คืนนี้แม่เธอจะนอนหลังได้ยังไงกันนะ
~ ฉันคิดว่า ฉันควรกลับไป~
~ ที่แห่งนี้ช่างไม่เหมาะกับฉันเลย~
ป้าครับ ปิดเครื่องทำความร้อนได้มั้ยครับ
ผมร้อนตับแล่บจะตายแล้ว ร้อยจะตายแล้ว...
ค่ำคืนแรกในกรุงโซล
ความรู้สึกของผ้าห่มอันอ่อนนุ่มยังชัดเจน และ...
อากาศยามค่ำคืนที่ร้อนบรรลัย... ผมยังจดจำรายละเอียดเหล่านั้นได้
กรุงโซลในปี 1994 ก็เหมือนกับผม
ยุ่งวุ่นวาย แต่โดดเดี่ยว คึกคะนอง แต่ก็อ่อนล้า
เมืองที่ทั้งร้อนแล้วหนาวในเวลาเดียวกัน
เมืองที่ผมไม่เข้าใจความคิดของผู้คน
ถึงแม้เราจะภาคภูมิใจที่กลายเป็นพลเมืองของกรุงโซล
แต่เราไม่อาจกลายเป็นคนโซลได้อยู่ดี
ฉันเจ็บมือแล้วนะ
หนูยังไม่หลับเลย ลูบผมจนกว่าหนูจะหลับสิ
แล้ววันนี้แกได้ไปเจออีซางมินหรือใครอีกหรือเปล่า
อื้ม
หนูตามรอยพวกพี่ๆจนถึงหอพักในถนนแดจินเลย
พ่อ ดีจริงๆที่หนูได้ย้ายมาโซล
ลูกสาวฉันจะอยู่ได้อย่างดีในกรุงโซลมั้ยนะ
ทำไมจะอยู่ไม่ได้ล่ะ
ยังไงมนุษย์ก็ กิน นอน ขับถ่าย เหมือนๆกันหมด
หนูกังวลกับสามคนนั้นมากกว่า
คนเราเรียนรู้ที่จะปรับตัวน่า
งั้นเหรอคะ
ใช่ แล้วก็หยุดสักที ข้อมือฉันจะระเบิดอยู่แล้ว
ลูบต่อไปเรื่อยๆสิ หนูยังไม่หลับเลย
เฮ้อ แกนี่ได้นิสัยแปลกๆของแม่แกหมดเลยนะ
รีบๆหลับสักทีเถอะ
ตอนที่ฉันอายุ 20 ปี ทั้งผู้คนและกรุงโซลดูน่ากลัว
ดินแดนที่ไม่คุ้นเคย สถานที่ที่เราเหมือนเป็นคนนอก...
ที่ที่เดียวที่ทำให้เรารู้สึกปลอดภัย ก็คือที่นี่ บ้านของเรา
นั่นก็คือหอพักชินชอน
- กินเยอะๆนะ - ครับ
นี่จ้ะ
วันนี้แม่จะไปไหนเหรอครับ
ใช่ ฉันมีธุระต้องเอาไปหาอะไรบางอย่างน่ะ
ลูกชาย ข้าวติดหน้าน่ะ
หิวจังเลย
มานั่งสิ
ว้าว มื้อเช้าวันนี้เต็มโต๊ะเหมือนเดิม
มากินเร็วๆเลย
ครับ
ซูนชาง (ชื่อเมือง)
พี่ครับ ซูนชอนครับ ซูนชอน
อ้อ ใช่แล้ว เมืองแห่งซอสพริก
พี่ครับ ซอสพริกน่ะดังที่"ซูนชาง"
ผมมาจากซูนชอน ซูนชอน
ผมบอกพี่เป็น 70 ครั้งแล้วนะ
ลูกชาย ซุปชืดหมดแล้ว
เอ่อ
นี่ จางกุกยอง คืนแรกในกรุงโซลหลับสบายดีมั้ย
ครับ ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงเรื่องผมนะครับ
ได้ยินว่าเธอก็เรียนเอกวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
หมายความว่าเธอกับนาจองก็เรียนเอกเดียวกันน่ะสิ
โอ๊ะ ไม่ใช่มีแค่เธอหรอกเหรอเนี่ย
ไม่รู้น่ะนี่
ยูนจินจ๊ะ เสยผมสักหน่อยสิ คนจะได้มองเห็นหน้าเธอ
พวกเขาอยู่คณะเดียวกับเธอ ควรทำความรู้จักกันไม่ใช่เหรอ
นี่ เธอจะลองเล่นบาสเก็ตบอลอีกแล้วเหรอ
นี่
เธอดูซึมเซาจริงๆ
พวกเธอก็ช่วยกันดูแลกันหน่อยนะ
ซัมชอนโพ อยากได้ซุปเพิ่มมั้ยจ๊ะ
ไม่เป็นไรครับ ผมอิ่มแล้วครับ
กินอีกสิ
แว๊ก
รูปพี่ของฉันมาแล้ว
วันนี้ฉันจะโชว์ของเด็ดให้ทุกคนดู
รูปใครเหรอ
รูปอีซางมินน่ะ
ฉันใช้แฟลชกล้องถ่ายรูปเขาตอนอยู่บนรถ
มาดูกันเถอะ
ไม่ใช่รูปนี้ ไม่ใช่รูปนี้
เห็นไม่ค่อยชัดเลย
ฉันถ่ายมาได้ รอแป๊ปดิ
นี่ไง ดูสิ
ฉันถ่ายได้ ฉันถ่ายติดใช่ป่ะ
ด้านนอกมืดจะตาย เธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นอีซางมิน
หลังจากรูปนี้แหละ ฉันถึงเปลี่ยนมาใช้แฟลช แล้วก็ได้รูปเด็ดๆมา
หวังไปเถอะ
ตุ้ม ตุ้ม ตุ้ม
แต่นแต๊น
อะไรเนี่ย ใครเนี่ย
ใครล่ะเนี่ย เหมือนฉันจะเคยเห็นหน้านี้บ่อยๆ
ตายจริง
หวังไปเถอะ
ตุ้ม ตุ้ม ตุ้ม
แต่นแต๊น
อะไรเนี่ย ใครเนี่ย
ใครล่ะเนี่ย เหมือนฉันจะเคยเห็นหน้านี้บ่อยๆ
ตายจริง
ให้ตายเถอะ
ไอ้สารเลวจากนรกไหนเนี่ย
ไอ้ลูกหมาตัวเมียเอ๊ย
ทำไมไอ้สารเลวนี่ ถึงไปป้วนเปี้ยนแถวๆบ้านพี่ของเรา
ฉันน่าจะฉีกรูปนี้ทิ้งซะ
ไอ้ลูกหมาเอ๊ย
[รูปของอดีตประธานาธิบดีชอนดูฮวัน] นี่เป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้น
นั่นคือกรุงโซล และเราอายุ 20 ปี
คุณรู้จักหอพักนั้นใช่มั้ย เขามีลูกสาวสามคน และ...
พวกเธอทั้งหมดแต่งงานกับนักศึกษากฏหมายที่พักอยู่หอนั้น
เราหาลูกเขยในอนาคตมาอยู่ที่หอพักเรามั่งดีมั้ย
นี่ วันนี้สามโมงเย็นนะ
มาที่ร้าน the Level 5% ตอน 3 โมงเย็น อยู่ข้างหลังร้าน Brother's Galbi นะ
โรมีโอ
จูเลียต
บยอนกังซวี ฮาฮีรา
ครับ
~ ไม่รู้ว่าทำไมทุกอย่างถึงเป็นเรื่องยากสำหรับฉัน~
~ ในท้ายที่สุดโลกจะเปลี่ยนแปลง~
~ และความคิดของเราจะเปลี่ยนตาม ลองคิดดูสิ ~
~ ยังคงมีอีกหลายอย่าง~
~ ที่เธอนั้นไม่รู้~